Muzeum w Szymbarku

 

 

 Praktyczne informacje dla odwiedzających!

Ośrodek Konferencyjno-Wystawienniczy "Kasztel w Szymbarku"

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. I tel. fax 18 351 31 14

 

Skansen Wsi Pogórzańskiej im. prof. Romana Reinfussa w Szymbarku

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. tel. fax 18 351 10 18

"Skansen Wsi Pogórzańskiej" im. prof. Romana Reinfussa w Szymbarku organizuje w czasie trwania roku szkolnego lekcje muzealne. Oferta kierowana jest przede wszystkim do nauczycieli nauczania początkowego, języka polskiego, historii, regionalizmu, sztuki. Zajęcia prowadzone są przez pracowników merytorycznych muzeum na ekspozycjach stałych i czasowych z wykorzystaniem zasobów muzealnych, mogą być przeprowadzane cyklicznie, realizowane mogą być również pojedyncze tematy wg podanych zagadnień. Terminy prosimy uzgadniać w "Skansenie Wsi Pogórzańskiej" im. prof. Romana Reinfussa,  Szymbark tel. 0-18 35-13-114, na tydzień przed planowanym terminem lekcji.
Odpłatność w ramach cen za wstęp do muzeum.
 

Kasztel Gładyszów - dawna siedziba Gładyszów, jest bardzo cennym zabytkiem architektury renesansu w Polsce, stanowi czołowy przykład kasztelu polskiego. Został wzniesiony w dwóch etapach: rozpoczęto w I poł. XVI w. a zakończono w latach 1585- 1590. Nie jest znane nazwisko architekta ani budowniczych. Zbudowany jest z miejscowego kamienia łamanego, z dodatkiem cegły. W drugiej fazie budowy bryła dworu stała się bardziej ozdobna: zwieńczono ją attyką arkadową, poniżej wykonano dekorację sgraffitową (wzór tworzą fantastyczne maski i elementy geometryczne), okna ujęto w profilowane kamienne obramienia. Kasztel zbudowany jest na planie prostokąta, o wymiarach 20 na 13 metrów. Obiekt posiada cztery narożne baszty alkierzowe, które na wysokości piętra wystają poza lico murów, wsparte na kamiennych konsolach. Budynek posiada trzy kondygnacje: piwnicę, parter i piętro.

Kasztel pełnił funkcję reprezentacyjną, mieszkalną i obronną. Wewnątrz jest niewiele pomieszczeń: dwie piwnice o kolebkowym sklepieniu, na parterze sień i dwie izby, na piętrze wielka sala reprezentacyjna i obok niej mniejsza oraz cztery małe izdebki znajdujące się w alkierzach. Do dziś przetrwały oryginalne elementy wystroju wnętrz: kamienne obramienie drzwi, fragmenty kominków i malowideł ściennych w dwóch alkierzach.

Dwór usytuowany jest na skarpie rzeki Ropy, wyposażony w system strzelnic, umieszczonych na wysokości strychu co świadczyło o jego funkcji obronnej. Do obrony nadawały się również alkierze, usytuowane na obrzeżach budynku. W XVII wieku ściany dworu wzmocnione zostały przyporami z kamienia i cegły, dodano wewnętrzne ściany działowe. W czasie pierwszego etapu remontu w latach pięćdziesiątych XX wieku usunięto te wtórne elementy i przywrócono szesnastowieczny charakter dworu.

Kasztel zamieszkiwany był do końca XVIII wieku. Po Gładyszach przeszedł kolejno w ręce Strońskich, Siedleckich, Bronikowskich. W XIX wieku mieściła się w nim gorzelnia, magazyn zbożowy. Pod koniec XIX stulecia i jeszcze w okresie międzywojennym na parterze była kuchnia dla czeladzi dworskiej oraz kurnik. Dwór stanowił też rodzaj lamusa, w którym przechowywano niepotrzebne rzeczy.

Kasztel został otwarty 12 listopada 2010 roku - informacje o postępach prac przy rewaloryzacji Kasztelu znaleźć można na stronie Muzeum Dwory Karwacjanów i Gładyszów w Gorlicach.