Kościoły, kaplice i cerkwie w parafii

KOŚCIÓŁ PARAFIALNY PW. MATKI BOŻEJ SZKAPLERZNEJ W SZYMBARKU

Życie religijne koncentrowało się wokół drewnianego kościoła zbudowanego ok. 1782 r. z fundacji Tadeusza Siedleckiego. Konsekrował bp Franciszek Ksawery Wierzchleyski 15 VII 1850 r.

Obecny kościół parafialny został wybudowany w latach 1981-1984 wg projektu opracowanego przez zespół architektów pod kierunkiem Zbigniewa Gąsiora. Kamień węgielny, poświęcony 8 VI 1979 r. przez Ojca św. Jana Pawła II w Nowym Targu, wmurował 3 IX 1981 r. bp Jerzy Ablewicz i pod jego przewodnictwem odbyło się poświęcenie i konsekracja kościoła 1 VI 1984 r. W ołtarzu głównym umieszczono obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem zwanej Łaskawą z XVII/XVIII w., przeniesiony ze starego kościoła.

 

   


ZABYTKOWY DREWNIANY KOŚCIÓŁEK ŚW. WOJCIECHA BISKUPA W SZYMBARKU

Późnobarokowy kościół w Szymbarku zbudowany został w 1782 r. Ściany oraz oddzielne dla nawy i prezbiterium dachy pobite są gontem. Na dachu wznosi się wieżyczka na sygnaturkę z latarnią. Bardzo charakterystyczny jest szczyt fasady kościoła ozdobiony falistymi wolutami.

Nakryte stropami wnętrze ozdobione jest dekoracją malarską wykonaną w 1940 r. Wyposażenie świątyni pochodzi głównie z XVIII i XIX w. Do najciekawszych elementów należą: ołtarz główny z krzyżem i obrazem św. Wojciecha, ołtarz boczny z cennym obrazem Matki Boskiej Różańcowej z XVII/XVIII w., ambona oraz drewniana chrzcielnica.

W Szymbarku należy koniecznie zwiedzić skansen prezentujący budownictwo okolic Gorlic. W większości obiektów znajdują się ekspozycje ukazujące ich dawne wyposażenie. Obok skansenu wznosi się murowany dwór obronny Gładyszów z XVI w., a w przysiółku zwanym Doliny znajduje się drewniana cerkiew z końca XVIII lub 1. ćw. XIX w.

 


Cerkiew pw. Narodzenia NMP w Szymbarku /Wólka/

Cerkiew parafialna greckokatolicka Narodzenia Bogarodzicy w Szymbarku (obecnie rzymskokatolicki kościół filialny) zbudowana została w 1790 lub 1821 r. Cerkiew wzniesiono w konstrukcji zrębowej, ściany pokryte są gontem, a dach blachą. Wnętrze świątyni nakryte jest stropami płaskimi. Na wyposażenie składają się m.in. ikonostas z 1. poł. XIX w.; ołtarz główny z baldachimem z ikoną Ukrzyżowanie; w nawie - dwa ołtarze boczne nawiązujące do tradycji barokowej (1. poł. XIX w.) z ikonami Chrystusa Nauczającego i Matki Boskiej z Dzieciątkiem, a na ścianach nawy medaliony z ewangelistami, pochodzące z poprzedniego ikonostasu.

Więcej informacji na stronie internetowej Szlak Architektury Drewnianej w Małopolsce.

 


Cerkiew pw. Opieki Najświętszej Marii Panny w Bielance

Pierwsza cerkiew w Bielance została zbudowana w 1650. Zachowana do dziś świątynia jest jednak o 103 lata młodsza (1753) i znajduje się w innym miejscu, niż wcześniejszy obiekt. W 1947, w czasie wysiedleń ludności łemkowskiej z Bielanki w ramach Akcji „Wisła”, cerkiew została podpalona, jednak zniszczeniu uległ tylko dach. Po 1947 obiekt przejął Kościół łaciński. Budynek został odremontowany i przykryty dachem kalenicowym. W drugiej połowie lat 50. dawni mieszkańcy Bielanki zaczęli wracać do wsi i cerkiew stała się świątynią parafii prawosławnej, jednak katolicy obrządku łacińskiego zachowali prawo jej współużytkowania. Po 1989 legalnie działać zaczął również Kościół greckokatolicki i również jego parafia otrzymała możliwość korzystania z obiektu.

Na mocy ustawy cerkiew w Bielance, jako jedyna z cerkwi w południowej Polsce, o jakie spór toczyły Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny i Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego, przeszła na własność tego drugiego, za odszkodowaniem dla prawosławnych. Obecnie w cerkwi odprawiane są nabożeństwa rzymskokatolickie i greckokatolickie. Świątynia służyła również miejscowej parafii prawosławnej do czasu zbudowania przez prawosławnych własnej cerkwi (wrzesień 2014).

Więcej informacji na stronie internetowej Szlak Architektury Drewnianej w Małopolsce.


 Kaplica pw. Imienia Najświętszej Panny Maryi zwanej też kaplicą na Dole

Kaplica została wzniesiona w 1883 roku. Jej fundatorami byli Agata i Jakub Trybusowie. Fakt ten upamiętnia wmurowana tablica przy głównym wejściu z 1907 roku. W 1890 została konsekrowana i otrzymała prawa odprawiania mszy św. oraz nabożeństwa odpustowego w drugą niedzielę września w dniu imienia Matki Bożej. W okresie międzywojennym z inicjatywy fundatora, została rozbudowana o przedsionek, a w jej pobliżu wzniesiono małą kapliczkę, gdyż w ty miejscu wytrysło źródełko z cudowną wodą.