Ośrodek Budownictwa Ludowego w Szymbarku organizuje w czasie trwania roku szkolnego 2007/08 lekcje muzealne. 

Oferta kierowana jest przede wszystkim do nauczycieli nauczania początkowego, języka polskiego, historii, regionalizmu, sztuki.
Zajęcia prowadzone są przez pracowników merytorycznych muzeum na ekspozycjach stałych i czasowych z wykorzystaniem zasobów muzealnych, mogą być przeprowadzane cyklicznie, realizowane mogą być również pojedyncze tematy wg podanych zagadnień.
Terminy prosimy uzgadniać w OBL Szymbark tel. 0-18 35-13-114, na tydzień przed planowanym terminem lekcji.

 

Odpłatność w ramach cen za wstęp do muzeum.

 

Ośrodek Budownictwa Ludowego w Szymbarku wraz z cerkwią greckokatolicką w Bartnem jest oddziałem Muzeum Dwory Karwacjanów i Gładyszów. Na obszarze OBL o powierzchni 2,71 ha znajduje się 17 obiektów. Osobny, wyodrębniony teren tworzy skansen. W jego sąsiedztwie usytuowany jest dworek mieszczański przeniesiony z Gorlic, na miejsce już nie istniejącego, osiemnastowiecznego dworku szlacheckiego. Naprzeciwko dworku wznosi się szesnastowieczny dwór obronny- dawna siedziba rodu Gładyszów.

Inicjatorem zorganizowania placówki muzealnej w Szymbarku na początku lat sześćdziesiątych XX wieku był ówczesny Wojewódzki Konserwator Zabytków w Rzeszowie - Jerzy Tur. Organizacją i formalnościami prawnymi zajął się Wydział Kultury Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Gorlicach, kierowany przez Wandę Kłapkowską. Po utworzeniu w 1965 roku stanowiska Powiatowego Konserwatora Zabytków w Gorlicach, część zadań związanych z organizacją muzeum przejęła mgr Weronika Homa. W zagadnieniach merytorycznych, dotyczących ekspozycji skansenu, korzystano z pomocy prof. Romana Reinfussa.
 
Lokalizacja na terenie Ośrodka poszczególnych obiektów zgodna jest z opracowaną w 1986 roku przez dr Ryszarda Brykowskiego i inż. arch. Wojciecha Jankowskiego „Koncepcją zagospodarowania przestrzennego Ośrodka Budownictwa Ludowego w Szymbarku”. Szczupłość terenu zdecydowała o zabudowie parkowej, bez odtwarzania autentycznego układu poszczególnych budynków w stosunku do siebie, prezentuje tradycyjną kulturę ludową Pogórzan gorlickich, grupę ściśle związaną z całym Pogórzem Karpackim. Pogórzanie gorliccy zamieszkują dawny powiat gorlicki, który pod względem etnicznym nie stanowił jednolitej całości. Sąsiedztwo Pogórzan i Łemków wywarło duży wpływ na kształtowanie się ich kultury. Również, granicząca od zachodu grupa Lachów Sądeckich oraz od południa grupy zakarpackie, słowackie oddziaływały na zasób kultury Łemków i Pogórzan.
W OBL prezentowane są głównie pojedyncze obiekty, „wyjęte” z większych zespołów. Plan zagospodarowania przestrzennego obejmuje docelowo 27 obiektów. Aktualnie na terenie znajduje się 14 obiektów: chałupa z Moszczenicy, dwa budynki gospodarcze ze Stróżnej (obora i stodoła), wolno stojąca stodoła plebańska z Zagórzan z końca XVIII w. kurna chałupa z Siar, olejarnia z Gródka, kuźnia, chałupa z Szymbarku, chałupa z Gródka, a także przykłady małej architektury wiejskiej.
Spośród czterech chałup znajdujących się na terenie OBL, dwie chałupy (z Siar i Moszczenicy) są wyposażone w dawne meble, naczynia i inne przedmioty charakterystyczne dla kultury Pogórzan. Te dwie chałupy pozwalają na porównanie statusu mieszkańców wsi: biednego chłopa, gospodarującego na niewielkim skrawku ziemi, utrzymującego się dzięki tkactwu i krowie trzymanej w chałupie ze średniozamożnym gospodarstwem z kilkoma morgami ziemi, kilkoma sztukami bydła, trzodą chlewną, koniem i licznym drobiem.
Dwie pozostałe chałupy (z Szymbarku i Gródka) nie zawierają stałej ekspozycji. Pierwsza z nich usytuowana jest najbliżej wejścia na terenu OBL. W jednym z większych pomieszczeń urządzane są wystawy czasowe, w drugim znajduje się warsztat. Natomiast chałupa z Gródka pełni funkcję magazynową i sali wystaw zmiennych..
Obok chałup prezentujących różny status majątkowy mieszkańców wsi, postawione są obiekty funkcjonujące niegdyś jako warsztaty usługowe. Na trasie związanej z przemysłem wiejskim znajduje się kuźnia, wiatraki do mielenia zboża, olejarnia, chałupa tkacza oraz piec do wypalania naczyń.
Wszystkie niemal obiekty są oryginalne, zostały rozebrane w macierzystej wsi, przeniesione do OBL, tu zakonserwowane i zmontowane. Jedynie w dwóch przypadkach wykonano rekonstrukcję - krzyża przydrożnego oraz pieca garncarskiego.
Przy chałupach znajdują się ogródki, zróżnicowane ze względu na typ uprawy i rodzaj płotów.

Ośrodek Budownictwa Ludowego został otwarty dla zwiedzających 19.09.1987 roku. Znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej i Szlaku Techniki Małopolski. Placówka muzealna swój niepowtarzalny charakter zawdzięcza wieloletnim kustoszom – pani Wandzie Kłapkowskiej oraz późniejszemu kierownikowi – mgr Annie Bąk.